Kategoria: Aktualności

Komisja Nadzwyczajna ds. zmian w kodyfikacjach w dniu 25 maja 2022 r. sporządziła sprawozdanie do projektu ustawy o zmianie Kodeksu Karnego, który przewiduje m.in. obligatoryjne orzeczenie przez Sąd przepadku pojazdu mechanicznego sprawcy prowadzącego pojazd w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego.

W uzasadnieniu noweli, ustawodawca wskazuje, że przepadek pojazdu ma stanowić reakcję na wysoką skalę przestępstw drogowych, które są popełniane przez osoby nietrzeźwe lub pod wpływem środków odurzających. Instytucja obligatoryjnego orzeczenia przepadku ma na celu utrudnić sprawcy popełnienie tego samego czynu w przyszłości – pozbawienie sprawcy posiadania pojazdu lub środków pieniężnych na zakup następnego niewątpliwe w większości przypadków będzie stanowiło przeszkodę w pozyskaniu kolejnego pojazdu.

/ Nowelizacja kodeksu karnego przewiduje orzeczenie obligatoryjnego przepadku pojazdu lub jego równowartości, prowadzonego przez sprawcę znajdującego się w stanie nietrzeźwości. Ustawodawca przewidział jednak wyjątek, zgodnie z którym sąd może  odstąpić od jego orzeczenia, jeśli zawartość alkoholu w organizmie sprawcy była niższa niż 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm³. Natomiast jeśli sprawca czynu był już uprzednio karany za prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu lub środków, wówczas sąd może odstąpić od orzeczenia przepadku tylko w wyjątkowym wypadku, uzasadnionym szczególnymi okolicznościami.

/ Sąd będzie zobowiązany orzec również przepadek pojazdu lub jego równowartości w przypadku, którym sprawca kierował w momencie popełnienia czynu w postaci sprowadzenia katastrofy lądowej lub bezpośredniego jej niebezpieczeństwa, jak również wypadku, którego skutkiem był uszczerbek na zdrowiu osoby trzeciej – jeśli czyny te popełnił w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających i został za nie następnie skazany. Przepadek ma również zostać orzeczony przez sąd w sytuacji, gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia albo spożywał alkohol lub środki odurzające po spowodowaniu powyższych zdarzeń, a przed uprzednim zbadaniu przez właściwe organy sprawcy na zawartość alkoholu lub obecność środka odurzającego..

/ W kwestii własności pojazdu, który miałby ulec przepadkowi wprowadzono rozwiązanie, że jeśli pojazd nie należy do sprawcy bądź jest przedmiotem współwłasności, sąd nie orzeknie jego przepadku, lecz przepadek jego równowartości na podstawie szacunkowej, średniej wartości pojazdu, ustalonej na dzień popełnienia przestępstwa. Analogiczna sytuacja ma mieć miejsce w przypadku, gdy orzeczenie przepadku będzie niemożliwe lub niecelowe, gdy pojazd zostanie przez sprawcę zbyty lub utracony, jak również gdy ulegnie zniszczeniu lub znacznemu uszkodzeniu.

/ Ustawodawca przewidział również odrębną sytuację, w której pojazd mechaniczny był prowadzony przez sprawcę wykonującego czynności zawodowe lub służbowe, polegające na prowadzeniu pojazdu na rzecz swojego pracodawcy. W takiej sytuacji ekwiwalentem przepadku pojazdu ma być nawiązka w wysokości minimum 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Uprzywilejowanie zawodowych kierowców ma wynikać z nikłego prawdopodobieństwa wyegzekwowania od nich równowartości prowadzonego pojazdu, gdyż w większości przypadków prowadzą pojazd o znacznej wartości (tak jak ma to miejsce w przypadku chociażby kierowców autobusów); oraz orzekanych środków karnych w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, co w praktyce uniemożliwia wykonywanie im zawodu.

Obecnie projekt ma trafić do drugiego czytania przed Sejmem, po wprowadzonych poprawkach przez Komisję Nadzwyczajną ds. zmian w kodyfikacjach. Poprawki komisji zakładają orzeczenie nawiązki w wysokości do 1 miliona złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w przypadku, gdy orzeczenie przepadku jest niemożliwe lub niecelowe. Wysokość nawiązki ma odpowiadać wartości pojazdu określonej w polisie ubezpieczeniowej na rok, w którym popełniono przestępstwo, a w razie braku polisy – średniej wartości rynkowej pojazdu. W przypadku posiadania przez pojazd unikalnych cech, w celu ustalenia jego wartości rynkowej obligatoryjne ma być zasięgnięcie opinii biegłego.

Z dniem 13 października 2022 r. wchodzi w życie nowelizacja kodeksu spółek handlowych, która oprócz szerszego zagadnienia w postaci prawa holdingowego, wprowadza także małą, ale ważną i długo wyczekiwaną zmianę w zakresie obliczania kadencji członka zarządu i rady nadzorczej w spółkach kapitałowych.

Ustawodawca dostrzegł, że sposób obliczania kadencji członka organu budzi rozbieżności w doktrynie i jest przedmiotem wielu orzeczeń sądów, przez co postanowił uregulować definitywnie powyższą kwestię. Wskazania wymaga, że zmiana ta nie dotyczy tylko członków organów spółek kapitałowych, którzy zostaną powołani po wejściu zmian w życie, lecz również członków sprawujących już mandat przed dniem 13 października 2022 r.

Nowelizacja zakłada, że kadencje członków zarządu i rady nadzorczej mają być obliczane w pełnych latach obrotowych – chyba, że statut lub umowa spółki stanowi inaczej. Powyższe rozwiewa dotychczasową wątpliwość czy kadencję powinno się obliczać według lat kalendarzowych czy też obrotowych, jeżeli statut lub umowa nie przewidują w tym zakresie odmiennych postanowień. Zatem przykładowo, w przypadku gdy członek organu nie został powołany z pierwszym dniem danego roku obrotowego lecz w dniach lub miesiącach następujących, wówczas rok ten nie jest wliczany do okresu kadencji – gdyż oblicza się ją w pełnych latach obrotowych.

Kancelaria GKW reprezentowała kupującego, Grupę Polmlek, przy transakcji nabycia udziałów CEKO

Polmlek, jeden z największych producentów przetworów mleczarskich i soków w Polsce, przejął od funduszu private equity Avallon MBO udziały uznanego producenta serów, firmę CEKO z Goliszewa.

W wyniku realizacji transakcji istotnie wzrósł potencjał Grupy Polmlek w produkcji serów zarówno dojrzewających jak i niedojrzewających, w tym mozzarelli.

Kancelaria zapewniła kompleksową obsługę powyższej transakcji, która obejmowała proces dur dilligence, przygotowanie dokumentacji transakcyjnej, jak i reprezentowanie Grupy Polmlek przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Transakcję ze strony GKW prowadzili:

• Arkadiusz Grabalski

• Justyna Fedyszyn

Na stronie Rządowego Centrum Legislacji został opublikowany projekt ustawy o zmianie Kodeksu pracy wprowadzający regulację pracy zdalnej.

Projektowana regulacja przewiduje, że:

/  praca zdalna może być powierzona na polecenie pracodawcy w okresie stanu nadzwyczajnego, stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii oraz w okresie 3 miesięcy po ich ustaniu, a także w okresie, w którym z powodu siły wyższej czasowo nie będzie możliwe zapewnienie warunków BHP w miejscu pracy; warunkiem jest jednak uzyskanie oświadczenia pracownika, że posiada warunki lokalowe i techniczne do wykonywania pracy zdalnej;

/  na wniosek niektórych grup pracowników o pracę zdalną (np. pracownic w ciąży, rodzica wychowującego dziecko do lat 4) pracodawca będzie zobowiązany zgodzić się na pracę zdalną, chyba że nie będzie to możliwe ze względu na organizację pracy lub rodzaj pracy wykonywanej przez pracownika;

/  pracownik będzie zobowiązany złożyć oświadczenie potwierdzające, że stanowisko pracy zdalnej w miejscu wskazanym przez pracownika i uzgodnionym z pracodawcą zapewnia bezpieczne i higieniczne warunki pracy;

/  pracownik pracujący zdalnie ma mieć możliwość przebywania na terenie zakładu pracy, kontaktowania się z innymi pracownikami oraz korzystania z pomieszczeń i urządzeń pracodawcy, a także z zakładowych obiektów socjalnych i prowadzonej działalności socjalnej;

/  zasady wykonywania pracy zdalnej określa się w porozumieniu uzgodnionym ze związkami zawodowym lub przedstawicielami pracowników, a jeśli do porozumienia nie dojdzie, pracodawca ustala regulamin pracy zdalnej;

/  pracodawca będzie zobowiązany: (i) zapewnić pracownikowi wykonującemu pracę zdalną materiały i narzędzia pracy, (ii) pokryć koszty związane z instalacją, serwisem, eksploatacją i konserwacją tych narzędzi, (iii) pokryć koszty energii elektrycznej oraz niezbędnych usług telekomunikacyjnych, (iv) zapewnić pracownikowi niezbędne szkolenia i pomoc techniczną; za korzystanie z własnego sprzętu, pracownikowi będzie przysługiwać ekwiwalent pieniężny;

/ projekt przewiduje także regulację nowych obowiązków pracodawcy w zakresie BHP (konieczne będzie dokonanie oceny ryzyka zawodowego dot. pracy zdalnej, odebranie od pracownika oświadczenia w zakresie BHP) oraz określa zasady postępowania w razie wypadku przy pracy;

/ pracodawca będzie miał prawo przeprowadzać kontrolę wykonywania przez pracownika pracy zdalnej, w tym w zakresie BHP oraz przestrzegania procedur ochrony danych osobowych, na zasadach określonych w porozumieniu, regulaminie, poleceniu albo w porozumieniu zawartym z pracownikiem.

Projekt ustawy został skierowany do Komisji Prawniczej. Po przeprowadzeniu konsultacji zostanie skierowany do Sejmu.

Zgodnie z założeniami projektu, regulacja pracy zdalnej ma wejść w życie po upływie 3 miesięcy od odwołania stanu epidemii na całym terytorium Polski.

Na stronie Rządowego Centrum Legislacji został opublikowany nowy projekt ustawy o zmianie Kodeksu pracy oraz ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, który ma uregulować prowadzenie prewencyjnych kontroli trzeźwości pracowników.

Kontrole będą dopuszczalne, jeśli wymaga tego ochrona zdrowia i życia pracowników lub innych osób lub ochrona mienia.

Projektowana regulacja przewiduje, że:

/  kontrola będzie przeprowadzana przez pracodawcę na obecność alkoholu w organizmie, metodą niewymagającą badań laboratoryjnych, z poszanowaniem godności oraz innych dóbr osobistych pracowników;

/  uzyskane dane będą przechowywane przez okres 1 roku lub dłużej, gdy ich zabezpieczenie będzie niezbędne dla celów postępowań lub udokumentowania kar porządkowych;

/  zasady kontroli i grupy pracowników objętych kontrolą będą musiały zostać określone w układzie zbiorowym pracy, regulaminie pracy lub obwieszczeniu;

/  pracodawca będzie mógł wybrać grupy zawodowe podlegające badaniu trzeźwości;

/  do Kodeksu pracy zostanie wprowadzona procedura postępowania w przypadku pozytywnego wyniku testu na trzeźwość lub uzasadnionego podejrzenia, że pracownik nie jest trzeźwy, która jest tożsama z dotychczasową praktyką: pracownik nietrzeźwy nie zostanie dopuszczony do pracy, a na żądanie pracodawcy lub pracownika uprawniony organ powinien dodatkowo zweryfikować jego trzeźwość;

/  analogiczna regulacja będzie dotyczyć środków działających podobnie do alkoholu;

/  szczegółowe wymagania dotyczące procedury badania oraz wykaz środków działających podobnie do alkoholu zostanie uregulowany w przepisach wykonawczych, których projekty nie zostały jeszcze opublikowane;

/  regulacja będzie znajdowała zastosowanie także do osób na umowach cywilnoprawnych oraz prowadzących działalność gospodarczą na własny rachunek.

Projekt ustawy został skierowany do Komisji Prawniczej. Po przeprowadzeniu konsultacji zostanie skierowany do Sejmu.

 

Kancelaria GKW reprezentuje pracodawców w procesach zainicjowanych przez pracowników, w związku z dyscyplinarnym rozwiązaniem umowy o pracy lub nałożeniem kary porządkowej w następstwie odmowy podania się kontroli trzeźwości.

Projektowana regulacja jest szczególnie ważna w obliczu stanowisk organów administracji rządowej [Prezesa UODO], że pracodawcy nie mogą samodzielnie prowadzić kontroli stanu trzeźwości pracowników, w tym kontroli wyrywkowych.

Uregulowanie zasad kontroli prewencyjnych umożliwi pracodawcom egzekwowanie obowiązku poddania się kontroli od pracowników oraz zabezpieczy prawa pracowników w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz poszanowania ich godności.